06.20u Zondagmorgen. Ik word wakker gemaakt, terwijl ik nog in een lekker diepe slaap lag. Ik voel meteen een beetje “ochtendhumeurwrevel”. Hier heb ik dus geen zin in, want ik ben al 5 dagen per week vroeg mijn bedje uit en nu moet ik voor een stel motorfreaks..enzovoorts. Ik stap er enigszins chagrijnig en tegelijkertijd schuldig, uit. Beloofd is beloofd, nu niet zeuren. Na douchen, ontbijten, en een blik naar de mooie ochtendzon, krijg ik langzamerhand zin in wat vast een mooie dag gaat worden.

07.30u - Kallenkote. We komen mooi op tijd aan, maar zijn natuurlijk lang niet de eersten. Tineke en Jolanda delen de lunchpakketten en veiligheidshesjes al uit. De meeste vrijwilligers staan nog wat rillend in de schaduw van de loods van familie Mensink -het is nog maar 6 graad celcius- te wachten op wat komen gaat. Enkelen rijden al op motor of fiets over het parcours voor een laatste inspectieronde.

08:30u - Cor geeft ons de briefing. ‘Ljisten moeten volledig ingevuld zijn, controleer of er een handtekening op staat, of er een stempel van de motorinspecteurs op staat, ‘controleer op het -juiste- licentiebewijs, naar dit voorbeeld’, ‘incasseer 20,00’. Niet licentiehouders moeten eerst naar de dames achterin van de KNMV. Pfff, veel te onthouden. Het gaat vast goed komen.

08:50u - Snel even een koffie + broodje uit het lunchpakket, die overigens smaakt als koek, voordat het spektakel losgaat.

09:00u - 11.00u - Vele mannen en een enkele vrouw in motorpak of in gewoon tenue, komen aan onze tafel. Sommige rustig, anderen onrustig. Bij sommigen trillen de handen. Ze zijn kennelijk nerveus. Grappig om te zien, stoere mannen in stoere outfits en dan trillende handen van de zenuwen. Ze hebben er veel zin in, dat is wel duidelijk.

10.00u - 15.00u - Een voortdurend geronk van motoren doorklieft de veelal rustige zondagmorgen van Kallenkote en omgeving. Mannen remmen en scheuren door de bochten, geven flink gas op de rechte stukken. Bij een enkeling loopt het minder goed af, maar de meesten hebben de motor goed onder controle. Schakelen, sturen, remmen, gas geven en de hersens in hoogste staat van paraatheid houden. Immers, die bovenkamer moet constant alert zijn, om tijdig te doen wat gedaan moet worden. Om die bochten fatsoenlijk door te komen. Om de hobbels goed te nemen. Het is een prachtig parcours, niet in het minst door het goede weer van de afgelopen dagen.  Het is zwaar, het is afzien en stikvermoeiend. Wordt me allemaal duidelijk als ik met verschillende coureurs een babbeltje maak. Ik vraag me af wat ze van mij vinden, dat vrouwtje die qua verschijning vast niet verder komt dan een beetje stevige fietstocht. Waar ze overigens volkomen gelijk in hebben.

15.00u - We gaan opruimen. Diverse groepen gaan het veld in, wat gisteren werd afgezet, wordt nu weer ontzet. Met 5 vrouwen en 5 vuilniszakken gaan we de parkeerterreinen aflopen, op zoek naar afval. Lege plastic flesjes, veel bananenschillen, nog meer plastic en hier een daar een polsbandje. Sommigen denken dat we per kilo vuil een vergoeding krijgen. Ze gaan de plastic flesjes weer vullen met water. Hoe zwaarder de zak….Lol hebben we.

Ik spreek weer een coureur. Was het leuk? ‘Het was machtig mooi!’ Daar doen we het dus allemaal voor. Voor deze mannen die zo eens in de zoveel tijd de gelegenheid krijgen voor hun passie. En wat is mooier dan dat je daar met z’n allen een beetje bij mag helpen?

17.00u - Alles is aan kant. Tijd voor ons. Eten, drinken, volop napraten en gezelligheid. Niemand hoeft vandaag apart benoemd te worden, iedereen droeg zeer zijn steentje bij.

Het cliché: moe maar voldaan… rijden we huiswaarts. Wat ben ik blij hier mijn warme bedje voor ingeruild te hebben!

Tip van de week

Tip 62: 
Gebruik een slotreminder als je een schijfremslot gebruikt. Voorkomt je veel ellende (= schade) als je weg wilt rijden. Ander handig hulpmiddel is een schijfremslot met alarm te nemen. Die gaat vanzelf af als je weg rijdt. Hopelijk rij je niet te hard weg, zodat je tijdig kunt reageren.
 
 
 
.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
JSN Teki template designed by JoomlaShine.com